Nazwa inna polska; bażant ognisty, bornejski, wielot
Nazwa angielska; Crested Fireback
Nazwa niemiecka; Feuerrückenfasan, Haubenfasan
Nazwa rosyjska; Белохвостый Куриный Фазан, Бульверова лофура
Podgatunki:
Lophura ignita ignita 2 fotka,ki¶ciec bornejski południowe Borneo
Lophura ignita rufa 1 fotoka, wielot na Półwyspie malajskim i czę¶ć Sumatry
Lophura ignita nobilis ki¶ciec bornejski północne Borneo
Lophura ignita macartneyi 3 fotka, w południowo-wschodniej Sumatrze
Występowanie; Borneo, lasy tropikalne.
Status w Hodowli ptaków; Malezja, Indonezja, Tajlandia.
Krótki opis; jest to bażant z tropikalnych lasów. Zima potrzebuje ogrzewanego pomieszczenia, w przeważnie w pierwszym roku.
Rozmnażanie; w drugim lub trzecim roku
Ilo¶ć jaj; 3-8 jaj
Czas wysiadywania, inkubacja; 24-25 dni
Wymiary i różnice poszczególnych podgatunków;
Lophura ignita ignita Długo¶ć: 560-570 milimetrów; skrzydło: 234-254 mm; ogon: 156-177 mm; stęp: 76 milimetrów. Podobny do nobilis tylko znacznie mniejszy, sterówki w ogonie pomarańczowo - żółte, pier¶ czerwona, nogi blado szare.
Lophura ignita rufa Długo¶ć: 650-700 mm; skrzydło: 270-300 mm; ogon: 265-295 mm; stęp: 100-110 milimetrów. sterówki w ogonie białe, pier¶ fioletowa z licznymi kreskami białymi, nogi czerwone, podgatunek do¶ć agresywny.
Lophura ignita nobilis podobny do ignita , ale większy. Samiec - skrzydło: 280-293 mm; ogon: 254-285 mm; samica - skrzydło: 252 mm; ogon: 180-166 mm. Największy z podgatunków, kolorem upierzenia podobny do l.i.ignita.
Lophura ignita macartneyi Skrzydło: 270-300 milimetrów. Pier¶ czerwona, sterówki biało z lekkim nalotem żółtym.

Moje do¶wiadczenie: Pierwsze ki¶ce ogniste nabyłem w 2000 roku. Był to najbardziej pospolity podgatunek L.i.rufa, a rok póĽniej podgatunek L.i.ignita. Jest to bardzo pięknie upierzony bażant. Ten gatunek ma wymagania, co do zimowania. W pierwszym roku temperaturę musi mieć powyżej zera i bez przeci±gów. Ja trzymałem pod sztuczn± kwok± w osłoniętej wolierze. Drug± spraw± bardzo ważn± jest, żeby bażanty ogniste nie chodziły po ¶niegu nawet dorosłe. W taki sposób mog± odmrozić sobie palce u nóg. Po pierwszym roku trzymałem w wolierze zewnętrznej, tylko osłoniętej od wiatru i przeci±gów, a nawet w pomieszczeniu. Pochodz± z Indonezji, Malezji i Borneo i na pewno nie lubi± naszych surowych zim. U mnie samice już w drugim roku położyły jaja i tak nios±, co rok. Jedna samica składa od 6 do 14 jaj. W roku 2005, samice zniosły tylko po jednym jajku. Nie wiem, jaka jest przyczyna, bo jaja s± czyste po obu samcach. Bażant ognisty jest bardzo skryty na dużej wolierze zawsze chowa się w cieniu innych krzewów nie lubi odkrytych przestrzeni, nie wchodzi w wysok± trawę. Podgatunek rufa jest bardzo agresywny nawet do ludzi (może tylko u mnie) i trzeba uważać na niego, ponieważ ma duże ostrogi. Nigdy nie miałem problemów zdrowotnych i wychowawczych z tym gatunkiem. Podgatunek macartneyi jest bardzo rzadko spotykany. Pokarm taki sam jak dla innych bażantów. S± to jedne z najładniejszych bażantów.
Zdjęcia pochodz± z mojej hodowli.

1 fotka Lophura ignita rufa
Lophura ignita rufa

2 fotka Lophura ignita ignita
lophura ignita ignita

3 fotka Lophura ignita macartneyi
lophura ignita macartneyi

© Tragopan Polska